Blog Audrey

Audrey is accountmanager bij Bio2Dental en daarnaast tandartsassistent. Regelmatig schrijft ze een blog over haar belevenissen
  • Een brug slaan tussen twee praktijken

    In juli 2019 zien we in de tandartspraktijk een nieuwe vrouwelijke patiënte van 35 jaar oud. Bij haar eerste bezoek aan de tandarts kreeg ze het advies om bij de mondhygiëniste een afspraak te maken vanwege algemeen tandsteen, reinigen en om poetsinstructies te krijgen, ook interdentaal.

    Bij het bezoek aan de mondhygiënist concludeert deze dat het gaat om gegeneraliseerde gingivitis met pockets van 4 á 5 mm. En t.p.v. de 36 is een diepe pocket distaal buccaal zichtbaar van 9 mm. De mondhygiëne is onvoldoende en ze krijgt de instructie mee om met een elektrische tandenborstel te poetsen in plaats van handmatig. Ook krijgt ze uitgebreide instructie over gebruik van ragers en stokers. De mondhygiënist verwijderd tandsteen en plak van de onderkaak en vraagt of ze zo spoedig mogelijk retour komt om de bovenkaak te behandelen.

    3 maanden later is de mondhygiëne een stuk verbeterd, maar om nog meer secuur te kunnen reinigen laat ze de patiënte meekijken in een spiegel: hoe interdentaal nog beter te reinigen. Het tandsteen en plak wordt verwijderd en alles gepolijst. Over 3 maanden komt ze weer retour. Bij dit volgende bezoek ziet de mondhygiënist goede vooruitgang, maar de interdentale reiniging moet echter wel dagelijks in plaats van 3 á 4 keer per week. Ter plaatse van de 36 is de pocket stabiel maar er ontstaat wel bloeding. Tandsteen en plak wordt weer verwijderd. Ze wil de patiënte over 4 maanden weer terug zien.

    De mondhygiëne gaat flink vooruit ook het interdentaal reinigen wordt steeds beter. De pocket tussen de 36 en 37 verontrust de mondhygiënist. Ze vraagt of er een solofoto gemaakt kan worden en een beoordeling van de wortelpunt. De uitslag geeft geen apicale afwijking. De pocket is inmiddels 10 mm en ze besluit een bacterietest te doen. Omdat de mondgezondheid verder ok is en alleen deze pocket onverklaarbaar is kiest ze voor een paro 9 test van alleen deze pocket. De patiënte gaat hiermee akkoord want ze wil de kies graag gezond houden. Een bacterietest is binnen 5 minuten klaar en de patiënte neemt de mooie oranje verpakking mee om zelf op de post te doen.

    Enkele dagen later is de uitslag van de bacterietest bekend en deze verklaart waarom deze pocket zo diep was en geen verbetering gaf. De Aa bacterie is in hoge mate aanwezig in deze pocket en Pg is sterk verhoogd aanwezig. De patiënte wordt opgeroepen om de uitslag te bespreken, en medicatie voor te schrijven. Het advies van het laboratorium geeft ook aan om eventuele partner gelijktijdig te behandelen als deze een DPSI score van 3- of hoger heeft. Haar partner zit bij een andere praktijk dus daar gaat de patiënte zelf met haar partner achteraan.

    Een dag later belt de patiënte me een beetje ongerust. Of haar partner niet meteen behandeld kan worden met antibioticum zonder test? Het antwoord daarop moet nee zijn, want zonder goede diagnose mag er niet zomaar antibiotica gegeven worden. Ze vraagt of ze dan zelf al niet alvast moet starten want haar partner kan pas eind van de maand terecht voor een test. Mijn antwoord is dat ze beter eerst haar partner kunnen testen en dan, indien nodig, tegelijkertijd de behandeling te starten met antibiotica. Dit om de kans op herbesmetting te verkleinen. Ik heb ze gerust kunnen stellen.

    Eind van de maand is de uitslag van de partner binnen en hierbij is ook Aa en Pg geconstateerd. Het advies is om amoxicilline in combinatie met metronidazol te overwegen. We overleggen met de mondhygiënist van de partner om een datum te vinden waarbij we toch de man en de vrouw tegelijkertijd te kunnen behandelen.

    Fijn als dat allemaal gelukt is en de rust terug keert. Bij de patiënte maar ook bij ons. Dat geeft een voldaan gevoel.

  • Wat als bacteriën wel de kans krijgen?

    In een vorige blog schreef ik over mijn bezoek aan de mondhygiëniste. Dat ik door het dagelijks mechanisch reinigen van mijn gebit mijn tanden schoon houd en bacteriën geen kans krijgen om een tandvleesontsteking te veroorzaken. Consequent reinig ik nog steeds op de geadviseerde manier. Het kost wel wat tijd en discipline. Ik kan me heel goed voorstellen dat niet iedereen hier tijd voor vrij wil maken. Na het poetsen haasten om op tijd op je werk te komen, of voor het slapen even tanden poetsen en snel je bed in. Toch wil ik erger voorkomen en mijn tanden nog heel lang behouden. Rageren en stokeren dus: elke ochtend en elke avond.

    Door mijn achtergrond in microbiologie en ervaring als tandartsassistente weet ik best wel wat over micro organismen in de tandheelkunde. Sinds ik bij Bio2Dental werk leer ik steeds meer over de achtergrond van de microbiologie in de mond. Ik zal wel een soort dentale nerd zijn want dat vind ik ontzettend interessant.

    Dat door lang niet poetsen, of niet in de ruimten tussen de tanden en kiezen, bacteriën alle vrijheid krijgen om weelderig te groeien was me wel bekend. Op wélke manier het proces van gingivitis naar parodontitis verloopt daar wist ik nog niet zo veel van.

    Gingivitis is een logisch gevolg wanneer de plaque zich onverstoord kan blijven ophopen. De aantallen bacteriën vermeerderen en de samenstelling van soorten verandert hierdoor. Het tandvlees raakt ontstoken: wordt rood, zwelt en bloed gemakkelijk. Gingivitis kan gelukkig nog herstellen nadat de tandplaque is verwijderd.

    Als plaque niet verwijderd wordt en het proces gaat onverminderd door, bestaat de kans dat de pocket tussen tand en tandvlees dieper wordt. De kans op parodontitis wordt groter.———- Dit stadium wordt al lastiger om goed aan te pakken.

    Er zijn veel verschillende micro-organismen; gunstige maar ook slechte (pathogene)

    Tussen de tand en het tandvlees ‘groeit’ de plaque steeds dieper en er ontstaat een zuurstofarme omgeving. De pockets worden dieper. Bacteriën die in deze ruimte kunnen overleven zijn vaak anaerobe of facultatief anaerobe bacteriën.

    Bij ernstige parodontitis wordt het kaakbot aangetast; hierdoor kunnen tanden uiteindelijk los komen te staan. Dit soms nog wel zonder dat je er enig last of hinder van ondervindt.

    Er zijn onderzoeken gedaan waaruit blijkt dat de mondgezondheid nauw is verbonden met de algehele gezondheid.

    Als micro-organismen en hun afvalstoffen hun weg via de ruimte tussen tand en tandvlees naar de bloedbaan kan er een risicovolle situatie ontstaan. Zo kan er een infectie elders in het lichaam ontstaan Een ontstoken hartklep of zelfs een herseninfarct wordt in verband gebracht met zo’n infectie…

    Wat een enge gedachte…